Zwische de Zielde

Mit Hörprobe!

Zwische de Zielde

Bim letschte Bsuech in de Heimet hab ich ä Nochberi troffe. Mer hän nett gschwätzt. Awer zwische de Zielde het si ebbis ganz anderschds gmeint.

Si het gsait: Ah, Ulrike, bisch au mol widder deheim?
Un gmeint het si: D’Stadtmaddam losst sich also au mol widder blicke. S’letscht mol wu ich si troffe hab uffem Friedhof, hän grad d’Oschterglocke russglüegt. Un jetz isch grad schu widder Wihnachte rum! Diä meint halt, si sey ebbs Bessers. Un was fir gschuckti Ohreringli si an het – midds unter de Woch!

Gsait het si: Gell, hilfsch de Mudder äweng?
Gmeint het si: Was duure mich di Eltere. Ganz ellei un beidi krank. Jetzt hän si zwei Töchtere un keini isch deheim. Ich sag jo immer: Ei Mudder bringt sibbe Kinder durch, awer sibbe Kinder kei Mudder!

Drno het si gfrogt: Ja, dü, Ulrike… Hesch ä Schatz?
Gmeint het si: S’Alter hät si guet! Awer hitzedag welle d’jungi Wieber halt liäber schaffe gehn – un Kinder kriäge si drno mit 40. Ich hab domols noch de Hochzitt mit 21 deheim bliebe mien un wär gern schaffe gange. Ich wär au gern Zittungsschrieberi oder Lehreri worre!

Drno het si gsait: Dü, wu schaffsch au wirklig? Ah, bi de Zittung!
Gmeint het si: Göh, des isch doch kei Ärwet. De ganze Dag im warme Büro hocke un s’halb Johr „Urlaub“ – so scheen hab ichs nid ghet in dem Alter. Die weiß garnid wiä guet s’ere geht.

Gsait het si drno: Haja, ich vergunns der! Hauptsach, s’gfallt der! Also, kummsch ball mol widder. Alla ada! Mer muess nur mit de Litt schwätze! Gell?!
Gmeint het si: Diä siehsch jetzt ewig un drey Däg nimmi. Do verwett i alli minni Äckere degege!

Ich sag adje un hab so ä komischs Grinse im Gsicht. Mitenander schwätze, ja isch nett. Awer erscht widder noch ewig un drey Däg. Gell?!

Ulrike Derndinger

Einen Kommentar schreiben:

Du mußt angemeldet sein um einen Kommentar abgeben zu können.